۳۱ جولای ۲۰۲۵ – بر اساس یک مطالعه ‌ی جدید، اختلالات خواب- به‌ ویژه کیفیت پایین خواب، مدت ‌زمان کوتاه خواب، و اختلال عملکرد در طول روز- با افزایش ناراحتی روانی ناشی از دیابت در بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع ۲ارتباط قابل ‌توجهی دارد و بر مدیریت بیماری و سلامت روانی این افراد تأثیر منفی می ‌گذارد. این مطالعه توسط «هیلده کی. آر. ریسه» و همکارانش در مجله ‌ی Diabetic Medicine منتشر شده است.

دیسترس یا ناراحتی دیابتی به معنای بار روانی و ناامیدی است که افراد مبتلا به دیابت هنگام تلاش برای کنترل بیماری خود تجربه می ‌کنند. این حالت با افسردگی بالینی متفاوت است، اما با پیامد های منفی مانند کاهش مراقبت از خود و تنظیم ضعیف قند خون مرتبط است. اختلالات خواب که در افراد مبتلا به دیابت نوع ۲نیز رایج هستند، مظنون به افزایش استرس روانی هستند. برای بررسی این موضوع، پژوهشگران از پرسش‌ نامه‌ ی خوابHUNT4  استفاده کردند که اطلاعاتی درباره‌ ی مشکلات خواب مانند خرخر، آپنه خواب، دشواری در به خواب رفتن، بیدار شدن ‌های شبانه، بیداری زودهنگام صبح، خواب ‌آلودگی شدید روزانه ناشی از خواب ضعیف، و سندرم پای بی ‌قرار جمع ‌آوری می ‌کند. ناراحتی دیابتی با استفاده از پرسش ‌نامه‌ ی معتبر PAID-5 اندازه‌ گیری شد.

محققان در این مطالعه ‌ی مقطعی داده ‌های ۱۹۵۴بزرگسال مبتلا به دیابت نوع ۲را که به نظرسنجیHUNT4  پاسخ داده بودند، بررسی کردند. آیتم‌ های مرتبط با خواب از پرسش ‌نامه‌ ی معتبر خوابHUNT  استخراج شدند و شرکت ‌کنندگان همچنین میانگین ساعات خواب روزانه خود را گزارش دادند. ناراحتی ناشی از دیابت با مقیاس PAID-5 ارزیابی شد. برای تخمین رابطه ‌ی بین انواع مشکلات خواب و نمرات ناراحتی، از مدل‌ های رگرسیون خطی چند متغیره استفاده شد و عوامل جمعیت ‌شناختی، بالینی و سلامت روانی کنترل شدند. نرخ شیوع و بازه ‌های اطمینان ۹۵ درصدبرای هر گروه دارای اختلال خواب محاسبه شد.

نتایج

·    این یافته‌ ها الگوی مشخص و یکنواختی را نشان دادند: افرادی که اختلالات خواب را گزارش کرده بودند، نمرات بالاتری از ناراحتی دیابتی داشتند.

·    شرکت ‌کنندگانی که ≤۷ساعت در شب می‌ خوابیدند، نمره‌ ی ناراحتی بیشتری داشتند:B =0.6(فاصله اطمینان ۹۵ درصد: 0.2 تا 0.9).

·    خروپف با افزایش ناراحتی مرتبط بود:B = 0.6 (فاصله اطمینان ۹۵ درصد:0.1 تا 1.1).

·    افرادی که اختلالات خواب شدیدتری داشتند، افزایش قابل‌ توجهی در نمرات ناراحتی نشان دادند:B =1.4(فاصله اطمینان ۹۵ درصد:0.8تا 2.2).

·    بیدار شدن در طول شب نیز ارتباط معناداری با دیسترس دیابتی داشت:B =1.1(فاصله اطمینان ۹۵ درصد:  0.6تا 1.6).

·    بیداری زودهنگام صبح نیز همین رابطه را داشت:B =1.2(فاصله اطمینان ۹۵ درصد:  0.7تا 1.8).

·    بیشترین افزایش ناراحتی در افرادی مشاهده شد که به دلیل خواب نامناسب در طول روز دچار اختلال عملکرد بودند:B =2.6(فاصله اطمینان ۹۵ درصد: 1.7تا 3.6).

·    سندرم پای بی‌ قرار نیز با ناراحتی دیابتی مرتبط بود:B =0.8(فاصله اطمینان ۹۵ درصد: 0.2 تا1.3).

این یافته‌ ها نشان می ‌دهند که حتی مشکلات خواب رایج و اغلب نادیده ‌گرفته‌ شده می ‌توانند تأثیر بسیار قابل ‌توجهی بر بار روانی افراد مبتلا به دیابت نوع ۲داشته باشند.

محققان نتیجه‌ گیری کردند که انواع مختلف اختلالات خواب همگی با افزایش سطح ناراحتی دیابتی در بیماران دیابت نوع ۲ارتباطی قوی دارند. این یافته‌ ها بر اهمیت فوری ارزیابی و درمان خواب در مراقبت کلی دیابت تأکید می‌ کنند، چرا که بهبود سلامت خواب می ‌تواند راهبردی مؤثر برای کاهش ناراحتی روانی مرتبط با دیابت باشد.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/sleep-problems-worsen-diabetes-distress-in-type-2-diabetes-finds-study-152694